Welkom!

Welkom op onze Finca. Of in ieder geval de reis ernaartoe. En dat is niet alleen een reis van rond de 1800 kilometer op de weg, maar ook een reis in ons hoofd, met onthaasten, leren om te gaan met minder geld, Spaanse les, anders leven, en vooral, proberen om off-grid te leven, met een poging om grotendeels zelfvoorzienend te gaan worden.

Waarom Spanje?
Toen ik 13 was, gingen mijn ouders en ik voor het eerst met het vliegtuig naar Spanje op vakantie. In die eerste vakantie heb ik de legendarische woorden tegen mijn ouders uitgesproken: Hier ga ik later wonen.
Dat heeft altijd in mijn achterhoofd gezeten.
Ik, en we, zijn meerdere malen in Spanje geweest, en dat is iedere keer prima bevallen. De laatste 20 jaar zijn we niet meer geweest, maar hee, de laatste 20 jaar zijn we in het geheel niet meer op vakantie geweest.

We hebben al jaren het plan om na ons pensioen, te verkassen naar een land welke wat zuidelijker ligt als ons eigen kikkerlandje. Echter, door verlies van baan, aanpassing van de uren bij de ander, Covid-19, sterfgevallen en ziekte in de beide families, en niet in de minste de hoge huizenprijzen, hebben we besloten om het huis te koop te zetten, de baan op te zeggen, en dan 10 jaar eerder als gepland, de reis van ons leven te gaan maken.

Een reis die uiteindelijk al begonnen is met de droom. De droom om te ontsnappen aan het stressvolle bestaan welke we nu leiden. Ook uit nood geboren, laten we eerlijk zijn. Die nood bestaat uit niet meer de drive te hebben om nog eens 10 jaar vol in te zetten op nieuwe banen. Banen en omstandigheden die snel zouden kunnen veranderen. Nu is er een leuk bedrag over te houden aan de woning, een bedrag die ons de mogelijkheid geeft om deze keuze te maken, samen met een klein pensioenpotje die we in een kleine 40 jaar hebben opgebouwd, maar dat kan maar zo veranderen.

We verwachten na Covid-19 nog een ongekende economische crisis, als alle steunmaatregelen ingetrokken worden door de regering. En dan zou het maar zo kunnen dat het nog heel lastig gaat worden om of een baan te behouden, of er uberhaupt nog een te krijgen.

En ik vind het van positivisme getuigen hoor, een werkgever die zegt dat het allemaal goed gaat komen, en dat we een wereldomzet gaan draaien. Maar garanties, die geeft hij (en dat snap ik) niet.

En dat willen we niet afwachten.

Dus we gaan, ergens volgend jaar, die kant op.