Blue monday kwam hier wat later…..

En dan besluit ik even wat nieuwe foto’s hier op te zetten en denk hee ook weer eens een stukje (van me af…)

schrijven. 

Februari 2023 niet normaal hoe de tijd vliegt en niet te geloven dat we hier al de 2e winter meemaken. Dit keer valt die een beetje meer tegen dan vorig jaar. Het is kouder en killer. Bij een koude dag schijnt de zon wel dat is dan wel een heel groot verschil met Nederland er zijn hier weinig kille grauwe dagen. Maar toch valt het tegen deze winter, ook door het overlijden van Gizmo waren we allebei een beetje in een klein dipje, ja de zon kan niet altijd schijnen, ow nee dat wel maar in je hoofd niet;-). Maar gelukkig hebben we elkaar en kunnen we goed van ons af praten en elkaar uit een somber moment trekken. Bij het eindelijk verbouwen en opknappen van onze woonkamer, ging bi door zn rug en kreeg er ook nog een griepje overheen, bi die altijd altijd maar doorging, ging niet door en lag gestrekt en heel veel in bed en had behoorlijke pijn. Ik kreeg een paar dagen migraine en als je dan samen een paar dagen in bed ligt en het is koud en de generator gaat kapot en de auto dan mag je ook wel even somber zijn he…. Ach ja ik ben weer up en running en bi is vanmorgen ook weer mee gaan wandelen met de honden. 

Fijn weer een beetje opgebeurd zijn en weer zin hebben om verder te gaan. Alhoewel bi wel even een klusverbod heeft. Die moet eerst beter zijn en leren niet als een dolle 150% zichzelf te geven aan een klus. Ja weet je in Nederland ga je dingen doen, zie je veel mensen en wordt je niet zo op jezelf aangewezen.  De afleiding is dan veel groter. Hier voel je alles meer en is intenser en komt jezelf en elkaar 10 x zo hard tegen. Dat gebeurd nou eenmaal als je off-grid woont, hebben we intussen geleerd van onze vrienden hier die allemaal door dit soort periodes zijn heen gegaan. Dat is dan super fijn dat je weet dat het er bij hoort en het is voor jezelf achteraf ook goed, je verwerkt dingen op die manier ook goed. En eigenlijk sneller dan dat je je tranen weer droogt en hup verder in de rat-race gaat, zoals zo vele doen. Hier sta je stil bij mooie momenten en die zijn er gelukkig heem veel maar dus ook bij mindere momenten, die zijn dan dus ook intenser en worden meer uitvergroot. Als ik even over mezelf spreek dan ben ik de laatste jaren erg gegroeid in dingen los laten en vooral te leren leven in het moment en dat is zo onwijs lekker, niet denken ik moet dit en straks dat nee heerlijk echt in het moment, zo min mogelijk plannen en zoveel mogelijk genieten. En dat je dan een paar sombere dagen hebt voor het eerst hier in ont-Spanje mag dan ook wel eens he. Ik schrijf ze dan ook op, anders lijkt het alleen maar rozeschijn en manegeur toch;-) Het enige wat echt niet goed gaat is onze spaanse taal…..we hebben heerlijke lieve mensen om ons heen hier en die spreken allemaal Nederlands dus we hebben ons voor genomen deze zomer niet alleen met onze nederlandse vrienden maar ook meer tussen de locals te gaan zitten, en onze cursus spaans weer te hervatten. 

24 februari hebben we trouwens ook een afspraak in Zaragoza voor onze residentie, hoe spannend is dat!

Worden we spaanse belasting betalers;-) Stukken beter dan Nederlandse;-)

En daarna nog 2 maandjes en komen onze eerste logees super leuk!!! We hebben zelfs een bezoek agenda gemaakt om het een beetje in goed banen te lijden. Super leuk om vrienden en familie weer te zien, en om hun (die het nog niet hebben gezien) onze plek te laten beleven. 

Nou ik ga wat vaker schrijven heb ik me voornomen! Of jullie het nou leuk vinden of niet hahahahaha

hasta la pasta I’ll be back!

Peel