Granjero y esposa de Granjero

Wandelen in Spanje levert beelden van Finca’s op. Stukjes land met ruïnes, of met goede huisjes erop, die weliswaar een kwastje en een troffeltje nodig hebben, maar toch heel leuk waren. Echter zijn de Finca’s bijna allemaal klein en op de rand van het grondstuk gebouwd, waardoor het dan meestal niet uit te breiden valt. En 25 m in het vierkant is klein hoor.

We hadden een stadswoning gezien, wat een optie was, maar geen buiten, en ook weer 4 verdiepingen. Die verdiepingen heb ik nu wel gezien. Volgens Victor, de makelaar, is het vinden van een finca met een huis zonder trappen bijna onmogelijk in deze omgeving, en hij kent een heleboel te koop staande perceeltjes. We zijn dus zelf ook maar op zoek gegaan, en op de Spaanse Funda, www.Idealista.es, Kun je een zoekgebied tekenen. Dat deed ik zaterdag, en precies op de rand van het zoekgebied kwam een perceel omhoog, waar ik op de foto’s al gelijk verliefd op was.
Deze advertentie hebben we naar Victor doorgestuurd, en het blijkt dat de twee elkaar kennen. De man, 84, en doet alles alleen, vrouw is al enige tijd overleden en het valt hem steeds zwaarder. Z’n kinderen hameren er al langere tijd op dat hij de boel verkoopt, en, niet geheel toevallig, vonden wij m. Gelijk een afspraak gemaakt, en afgelopen zondag zijn we wezen kijken. We zien heus wel dat er veel gedaan moet worden, maar het is leefbaar voor nu. En: Gelijkvloers!

Afgelopen Maandag een bod gedaan, na wat onderhandelen is het geaccepteerd, en we hebben de aanbetaling reeds gestort. We hebben dus een huis gekocht, een Finca die bestaat uit 7500 en een beetje meters land, en een huis met vier slaapkamers, een zwembad, en 50 Olijfbomen. Daarnaast nog diverse andere, ondermeer een sinaasappelboom. Ook is het contract door alle partijen getekend, en dus zijn we, behoudens wat administratieve handelingen, en het wisselen van wat euro’s, eigenaar van dit mooie stukje wereld. Onze Finca gaan we op zeker ergens op een bordje plaatsen.

Natuurlijk moet er veel aan gebeuren, maar we hebben al een aantal plannen in het hoofd zitten voor hoe moet gaan worden. het meeste laten we intact, want het is een mooi Spaans huis, met een vaste veranda van meer dan 30 vierkante meter. Ook vinden de manier waarop het land loopt (in een soort van ellips om een Rots in het midden) prachtig. Het ligt aan de achterkant wat hoger dan de rest van de omgeving, en aan die kant is er verder in de buurt ook geen bebouwing, dus ik denk dat we nachts ook veel van de Melkweg gaan zien. Dat kan ik mooi met m’n kleine DJI in de vorm van een Timelapse gaan opnemen, we gaan zien of dat werkt.

Dus zo als de titel al aangeeft, we worden boer en boerin. In Spanje, dus Granjero.

Weer een nieuw hoofdstuk in ons spannende Mensenboek. (en dan hoop ik dat het Genderneutraal genoeg is…;))

Verder hebben we nog meer plannen, misschien het plaatsen van een yurt op het achterstuk van het land. Daar kunnen gasten dan gewoon een beetje privacy hebben, zodat wij het ook hebben 😉 Dat is nog niet zeker, dat ligt ook aan de financiën, en of het past, en misschien zijn er nog andere mogelijkheden.

De zoektocht naar een huis is dus voorbij, die hebben we gevonden. Eindelijk kunnen we dan ook onze eigen spullen over laten komen, en dan niet meer het gevoel hebben te “logeren”. Fijn. Wel is alles in een soort van sneltreinvaart gegaan, waar we, zelfs in onze meest positieve dromen niet aan hebben durven denken. We dachten dat alles veel langer zou duren, dat we ook nog met een grote verbouwing te maken zouden hebben, dat alles op de Spaanse manier zou gaan, maar tot nu toe hebben we alleen maar vlotte medewerking gekregen.

We zijn blij met onze Finca!