Koken in Spanje

Iedereen die me kent, weet dat een van mijn, en misschien wel mijn meest geliefde hobby, koken is.
Ik kook graag voor veel mensen, en dan vaak meerdere gerechtjes. Kleine gerechtjes, het liefst in de vorm van Aziatisch. Ik vind dat een heerlijke keuken, en ik kan er veel van mezelf in kwijt. Soms zijn de gerechten simpel, en soms zitten er complexe smaken in, of eigenlijk smaaklagen. Ik hou ervan dat een pittig gerecht pas pittig word nadat je geproefd hebt wat voor een smaken erin zitten, en dan het liefst nog pure smaken. Geen chemische smaakversterkers of anderszins zaken die misschien wel goed voor de smaak, maar niet voor de mensch zijn.

Ik kook ook graag andere dingen hoor, stamppotjes maar dan op een aparte manier. Een zuurkoolschotel waarbij ik de zuurkool eerst bak in een koekenpan met een heel klein beetje fijn gehakte knoflook. Niet dusdanig veel dat je alleen nog knoflook proeft, nee subtiel aanwezig. Door het bakken veranderd de smaak van Zuurkool en vaak vinden mensen die normaliter zuurkool niet lekker vinden, mijn ovenschotel zuurkool dan wel lekker.

Ow niet te vergeten mijn knoliebollen. 20 jaar geleden dacht ik eens te proberen wat anders te doen met oliebollen. In dat jaar gooide ik en heel klein beetje verse knoflook in het oliebollenbeslag, en voor de rest niets anders. Die dingen waren een partij lekker! Daarna heb ik alleen nog maar knoliebollen gemaakt, eens kijken of dat dit jaar in Spanje ook gaat lukken.

En dan heb ik gelijk een bruggetje te pakken, Spanje. Dingen zijn hier anders dan in Nederland.
Ketjap: niet te krijgen. Sambal in welke vorm dan ook: NoNo: Gembersiroop: njet : sojasaus; Anders dan in nederland. Verse basilicum: Nog niet gezien. En zo zijn er nog wel een aantal dingen te noemen die hier niet te krijgen zijn, of anders met heel ver rijden. Barcelona schijnt een hollandse supermarkt te zijn, maar om nou 4 uur *2 heen 2 terug* te gaan rijden voor dit soort producten, nou nee.

Er is hier een pikante saus die op Tabasco lijkt qua smaak, en die heb ik maar omgetoverd tot Sambal. Beetje sojasaus erdoor, een beetje honing, en dan wordt de smaak net anders. Salsa Picante heet het goedje. Niet heet, beetje pittig. Tja, we zitten natuurlijk niet in een toeristisch gebied, dus hier zijn geen andere zaken dan die de Spanjaarden eten te krijgen. Niet lastig, anders. Het is even wennen om dingen anders te doen, en met andere spullen. Het is nog veel meer zelf maken. En sterker nog: Het is hier veel meer zelf kweken, en daarna zelf maken.

We komen er wel hoor. Vanavond heb ik rijst met Kip-Kerrie gemaakt, en die was goed gelukt, sterker nog, eigenlijk beter dan in Nederland.

Uitdagingen zijn er om overwonnen te worden. Ja toch? En daarbij: het is geen wedstrijd.

Ver pissen ben ik jaren geleden al mee gestopt. Ik hoef tegenover niemand te bewijzen dat ik kan koken. Waar het alleen maar om draait is, dat diegenen die het moeten opeten, het lekker vinden, en ik krijg heel weinig klachten.